وقتی نسیم خنک پاییزی در محوطه باز برج میلاد میچرخید، سالار عقیلی بار دیگر نشان داد چرا صدای او برای بسیاری از ایرانیان، یادآور ریشهها و هویت فرهنگی این سرزمین است. کنسرت ۲۳ و ۲۵ مهرماه، با حضور هر شب حدود سه هزار نفر، یکی از متفاوتترین اجراهای سالهای اخیر او بود؛ اجرایی که با حمایت تیم ژیوار آواشین در مقام اسپانسر، تصویری تازه از استانداردهای فنی و هنری اجراهای فضای باز در تهران ارائه کرد.
آغاز باشکوه با «پیدایم کن»
کنسرت با اجرای قطعه «پیدایم کن» آغاز شد؛ همان لحظهای که صدای عقیلی در آسمان برج میلاد پیچید و جمعیتی عظیم او را با تشویقهای پیاپی همراهی کرد. او با لبخندی سرشار از شوق گفت:
«سه سال بود که منتظر این فرصت بودم تا دوباره برای مردم تهران بخوانم.»
بلافاصله قطعه «هانیه» از ساختههای فرید سعادتمند اجرا شد و بهنوعی سرآغاز شبی شد که قرار بود سرشار از خاطره، احساس و اصالت باشد.
قطعات ماندگار و معرفی اثری تازه
در ادامه، ترانههای «چه بگویم…»، «وطنم» و سپس اثر تازه «حال دلم» یا «گلدون بارونخورده» اجرا شد؛ قطعهای که برای نخستینبار در این کنسرت معرفی شد و طبق وعده خواننده، بهزودی منتشر میشود.
اشتیاق تماشاگران در مواجهه با این اثر جدید، حالوهوای صحنه را کاملاً تازه کرد.
هنرنمایی نور، صدا و جمعیت سههزارنفری
یکی از نقاط قوت این کنسرت، استاندارد بالای نورپردازی و صدابرداری بود؛ موضوعی که بسیاری از حاضران از آن بهعنوان یک «تجربه متفاوت فضای باز» یاد کردند. در قطعه «نفس»، نور موبایلهای تماشاگران، صحنه را به دریایی از ستارههای کوچک تبدیل کرد؛ لحظهای که سالار عقیلی با صدایی آرام گفت:
«اگر امروز روی صحنه هستم، آن را مدیون مادرم هستم.»
اجرای ملی و ادای احترام به ایران
یکی از پرشورترین دقایق برنامه زمانی بود که او قطعهای ملی را تقدیم «ایران و ایرانی» کرد. جمعیت، ایستاده و یکصدا همراهی کرد؛ درست همان صلابتی که همیشه در قطعات وطنمحور او دیده میشود. این اثر نیز از ساختههای بابک زرین و با شعری از زندهیاد افشین یداللهی بود.
بخش دوم؛ از «برادرجان» تا قطعات تازه
در بخش دوم، قطعهای بیکلام صحنه را برای مجموعهای از آثار محبوب و تازه آماده کرد؛ از «برادرجان» و «آتش عشق» تا «سرو زیر آب» با اجرای زیبای ویولن مونیکا لوران و اثر نو «پناه». این تنوع قطعات به مخاطبان مجال داد تا طیفی از احساسات—از حماسه تا عاشقانه—را تجربه کنند.
پایان باشکوه؛ «خوشهچین» و تکرار حماسه «وطنم»
در پایان، عقیلی قطعات «گر تو نیایی»، «خشکسالی» و تصنیف نامآشنای «خوشهچین» را اجرا کرد؛ آثاری که نوستالژی شنوندگان را دوباره زنده کردند.
اما نقطه اوج، بازخوانی دوباره «وطنم» بود؛ قطعهای که جمعیت سههزارنفری را به اوج هیجان رساند و شب را با همخوانی بلند و یکپارچه به پایان رساند.
مهمانان ویژه و رنگآمیزی فرهنگی شب
این کنسرت شاهد حضور چهرههای فرهنگی و هنری نظیر پوران درخشنده، میرطاهر مظلومی، ناهید مسلمی و جمعی از سفیران کشورهای مختلف از تونس تا آرژانتین بود. این تنوع مهمانان، به شب رنگی بینالمللی بخشید و نشان داد موسیقی ملی ایران همچنان توان جذب مخاطب فراتر از مرزها را دارد.
حاصل یک همکاری حرفهای
کنسرت مهرماه سالار عقیلی تنها یک اجرا نبود؛ نمونهای عملی از این واقعیت بود که اگر استاندارد فنی بالا، مدیریت حرفهای و برنامهریزی دقیق در کنار هم قرار گیرند، میتوان در فضای باز پایتخت نیز تجربهای در شأن موسیقی ایرانی خلق کرد.
تیم ژیوار آواشین بهعنوان اسپانسر این رویداد، نقش مهمی در تحقق این استاندارد ایفا کرد و بار دیگر ثابت کرد که میتوان رویدادهای فرهنگی را با کیفیتی درخور و رویکردی حرفهای برگزار کرد.